SIN City vol.2

อัพเดท*
ตอนนี้ Shutter Bug(icandi) ส่งข่าวมา(ผ่านbbm)อย่างไม่เป็นทางการว่า

ตกลงเค้าจะ rep.ดิฉันแล้วค่ะ

เย๊ๆๆๆๆๆ ดีใจว๊อยยยยยยยยๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
(ท่าท่านเคราส์เตอร์เต้นรำดีใจหน้าโรงเรียนสอนดนตรี)

วันจันทร์นี้เค้าจะโทรมาคุยรายะเอียด  ยั๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
หลังจากเซทซวยส่งท้ายปี
หลังเจ็บ งานแขก เลนส์แตก และอื่นๆอีกมากมาย ก็ดูเหมือนชีวิตอิฉันจะเข้าร่องเข้ารอยกับเขาซะที…เฮ้อ

สรุปนะคะ
ตอนนี้คิวทองราวกับราชินีลูกทุ่ง ทั้งงานถ่ายภาพไทยและต่างประเทศ รายการทีวี(ขอสัมภาษณ์~ดารานะเนี่ย)
รวมทั้งโปรเจคร้องเพลงกับวงสมัยพระเจ้าเหาที่สมาชิกแต่ละท่านคิวทองยิ่งกว่าวงลูกทุ่งหมอลำใดๆในเมืองไทย​ ณ ขณะนี้(ที่ยังไม่ได้เริ่มแม้แต่จะซ้อม ฮ่าๆๆๆ)

เรื่องหลังก็ปลายปีอาการกำเริบ
พอกลับมาจากสิงค์โปร์ทริปนี้ก็หนัก เพราะเดินเยอะ(พี่แตงแซวว่าช๊อปเย๊อะ)
รองเท้าไม่ดี และเดินขึ้นเขาดูโลเคชั่น แถมพอออกกอง ตปท.เนี่ย …สังขารไม่มีจะเจียม
แมนยกของเองตลอด …คือคนยกเค้าก็มีให้ แต่อิชั้นมันอดไม่ได้ แบบว่าไม่ทันใจ >,< เข้าใจกันหน่อยได้ไหมมมมม
กลับมานี่อยู่ๆก็เจ็บหนัก ขนาดที่ว่าจามหรือไอแล้วเจ็บลงก้นกบ
พี่หมอ(กายภาพ)ถึงกับออกปากว่าน้องนิกคะ พี่ว่าไปเจออาจารย์หมอเถอะ (เพราะพี่คงไม่ไหวแล้ว) บางทีนู๋อาจจะต้องการยา
สมใจนึกบางลำภู…อิชั้นไปหาหมอวันนั้นเลยค่ะ แล้วก็ดวงจะต้องหา(และหาย)
เพราะไปโรงพยาบาลธนบุรี(ซึ่งในเมืองไทย คนหลังพิการอย่างอิชั้นยกให้2ที่คือ เลิศสินและธนบุรีค่ะ)
ครั้งแรกนี่ไปหายที่เลิศสินโดยกินยาสองอาทิตย์(หลังจากเปลี่ยนมาสองโรงพยาบาล) ..{คุณหมอเลิศสินปากจัดมากค่ะ}
ส่วนคราวนี้ก็กินยาเหมือนกัน สองอาทิตย์เท่ากัน โดยอาจารย์หมออำนวย(มีชื่อเสียงมากด้านรักษาหลังนะคะ)

ไปถึงอจ.จับxrayแล้วบอกสั้นๆว่า

“กระดูกสันหลังข้อสุดท้ายเสื่อม”…….

O_o””
เหว๋อแดรกสิคะ
เอายาไปกิน สองอาทิตย์กลับมาดูถ้าไม่ายต้องผ่าตัด…..
no explanation…แจกยาแล้วไล่กลับบ้านโลด
>,<

แต่หายค่ะ
สามารถมาก
วันนี้ไปเช็คอัพหลัง
พอเปิดม่านมาคุณหมอบอกอ้าวเป็นไง
อิชั้นบอกว่าก็ดีขึ้นค่ะ ไม่เจ็บลงกระดูกแล้ว
อจ.หมอท่านยิ้มๆทำหน้าพอใจเหมือนแบบ เห็นม๊ะ บอกแล้ว
ท่านก็ว่า เออดีๆๆๆๆ ไม่เจ็บแล้วนะไม่ต้องกินยา อ่ะสอนท่ากายบริหาร แล้วหมุนตัวกลับไปเลย….

แล้วคุณบุรุษพยาบาลก็สอนท่าบริหาร(ซึ่งทำอยู่ตั้งแต่ที่หาหมอครั้งแรกแล้ว)
บุรุษพยาบาล(รุ่นลุง)บอกว่าต้องเร่งกายบริหารเลยนะจะได้หายขาด เสร็จแล้วกลับบ้านได้เลยครับ
อิชั้นก็ปีนลงจากเตียงแบบงงๆ เตียงสูงมากค่ะ
อจ.หมอเขียนโน๊ตอยู่บนโต๊ะก็ตะโกนไล่หลังมาเลยแบบว่า
“กลับบ้านได้เลยนะ (กลับไปเร๊ยยยย อะไรประมาณนี้อ่ะค่ะ)”

แต่ขอบพระคุณมากที่รักษานู๋จนหาย เกือบขาด (มีเจ็บๆอยู่ไม่ได้หาย100%นะคะ)
สองที่เท่านั้น คือที่นี่(โรงพยาบาลธนบุรี)และเลิศสิน
ขอบอกว่าเอาหลังเดี้ยงๆเป็นประกัน
(รอคิวนานมากนะคะ ทำใจ เพราะมีชื่อเสียงมากคนก็เยอะมากเป็นธรรมดา)

อ่ะกลับมาสิงค์โปร์ต่อ

วันที่สองหมดเวลาไปกับการกลับไปเหวี่ยงที่สนามบิน กินข้าวดูโลเคชั่นแล้วเที่ยวเล่นค่ะ
ที่ๆไปดูโลเคฯ หนึ่งในนั้นคือ The forest walk เป็นสะพานที่architecture ส่วนงามมากๆ


สะพานมังกร(The Handerson bridge) คนไปลั๊นลาเดินเล่นกันเยอะมาก แต่กว่าจะปีนเขาขึ้นไปได้เล่นเอาแฮ่ก มาถึงครึ่งเขา(เนินที่สูงมาก)อิชั้นก็เริ่มรู้สึกแล้วว่าเอารองเท้ามาผิดคู่มาก เจ็บตรีนอย่างแรง


หิวน้ำแต่ว่ามีแต่ตู้อ่ะ


OLD SCHOOL จนไม่มีขาย!!!

เนื่องจากช่วงที่เป็นเป็นช่วง Chinese New Year พอดีนะคะ
แล้วอาเฮง(ว่าที่จ้าวบ่าวของคุณนายแตงในขณะนั้น)มีพี่น้องถึง12 คน!!!! ฮีเป็นลูกคนเล็ก >,< ลูกสาวของพี่สาวคนโตอายุเท่าอาเฮงคือประมาณสามสิบหก >,<
นึกภาพออกไหมว่าญาติเค้าจะเยอะขนาดไหน นี่มีเมียคนนี้ แฟนหลานคนนั้น ลูกน้องคนนี้ สารพัดเด็กและผู้ใหญ่
เราต้องไปกินข้าว(STEAM BOAT หรือหม้อไฟที่บ้านพี่ๆเค้ากันค่ะ) แล้วอิชั้นก็พอจะรู้จักเพราะว่าปีที่แล้วก็มา
เค้าก็จะจำได้ว่า อ่อ..อิหมวยที่มันใช้ตะเกียบไม่เป็นนี่เอง(ปีที่แล้วพี่สาวอาเฮงมานั่งแกะกุ้งต้มให้อิชั้นกินค่ะ แบบว่าคนจีนเค้ากินแล้วคายอ่ะ เค้าทำไม่เป็นงิ มีใช้ตะเกียบคีบอะไรสักอย่างแล้วกระเด็นด้วย ฮ่าๆๆ)
แม้ว่าหน้าตาจะขนาดนี้แต่นู๋ฝรั่งนะเคอะ 5555


คนนี้ชื่ออาจู๋ว(จริงๆอย่าคิดลามก) ชีเป็นพี่สาวของอาเฮงอายุสี่สิบแล้วนะ ยังเช้งกระเด๊ะ
อาจู๋วถือซองแต๊ะเอียมาปึกนึง อิชั้นตกใจเลยขอถ่ายรูป เจ่เค้าเลยแจกอิชั้นมาซองนึงซะงั้น บอกว่าfor good luck na…น่ารักมาก
แล้วไอ้เต๊ะเอียเหล่านี้(ไม่ได้ถ่ายรูปมา)ตามพื้นบ้านจะมีวงไพ่แยกย่อยค่ะ ตามพื้น ตามอายุ ตามรุ่น
รุ่นคุณปู่คุณตาตั้งโต๊ะเล่นไพ่มาจงกันหน้าบ้านเลยค่ะ รุ่นเด็กๆ(หลานๆ)มีแต๊ะเอียเท่าไหร่เอามาเล่นไพ่กันหมด
วงผู้ใหญ่นี่เสียกันเป็นหลายร้อยดอลลาร์เลยนะ เพิ่งเข้าใจวันท้ายๆนั่นแหละ โดนดึงเข้าไปเล่นด้วย….
ศาลเจ้าของทุกบ้านนี่จะใหญ่มากๆนะคะ อิชั้นก็เพิ่งเข้าใจในวันที่ไปบ้านพี่คนที่สองในวันรุ่งขึ้นนั่นเอง….(ขยายต่อตอนหน้า)

น้องแคลร์ที่ทุกคนเรียกว่าหนิวๆ แต่ขอเม้าท์อิพี่แตงเพื่อนรักว่า
เนเจอร์ของชีนั้น “เกลียดเด็กค่ะ”  555 เพิ่งมีรอบเนี๊ยหล่ะ พอจะแต่งปุ๊ปสัญชาตญาณแม่เข้าสิง รักเด็ก รักม๊ากกกกก รักอะไรขนาดน้านนนนน
ดูหน้าน้องเด็กจากในภาพเอาเองแล้วกันว่ารักขนาดไหน…..ฮ่าๆๆๆๆๆ

แล้วดูพออาเฮงอุ้ม..haha



เจ้านี่อีกน้องนึง ญาติทั้งบ้านบอกว่าโตขึ้นจะจับแต่งงานกัน
ชอบเจ้าน้องนี่มากๆ แต่ไม่รู้ว่าชื่ออะไร ฮ่าๆๆๆๆๆๆ James Bond in training!!!!!!!

จบตอนสองเด้อค่า

xxx


About nixeyg

Sweet and Sexy Female Photographer whose wearing 4 heels while she is shooting!
This entry was posted in 1. Bookmark the permalink.

7 Responses to SIN City vol.2

  1. nana says:

    ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆมาขำอิตรงหน้าเด็กเนี่ยแหละ
    คนเกลียดเด็กส่วนใหญ่จะรักและเอ็นดูเด็กที่เป็นญาติ หรือลูกของคนรู้จักนะ
    แต่เด็กแปลกหน้าจะแบบ อี๋ๆ อย่านะ อย่ามาใกล้ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ
    (คือกรูเป็นอย่างนั้น)

    แกดูแลหลังดีๆ ง่ะ…เป็งห่วง

  2. nixeyg says:

    ฮ่าๆๆๆ กูก็รักเด็ก รักสัตว์ แต่ไม่เลี้ยงนะ เล่นอย่างเดียว ว๊าฮ่าฮ่าาาาาาาาา

    ปล.แต๊งกิ้วเรื่องหลังจ้ะ

  3. กวาง-มนน้ำฝน says:

    ไม่หาย 100% นี่ หมายถึง พี่นิกยกของหนักไม่ได้อีกเลยใช่มั้ยคะ
    แล้วจากนี้ พี่นิกต้องกินพวกวิตามินบำรุงหรือแคลเซียมมั้ยคะ
    สนใจเรื่องหลังมากเลยค่ะพี่นิก
    หนูรู้สึกปวดหลังลามไปถึงคอแล้วก็ปวดหัวด้วยค่ะ
    แต่หมอที่อุดรฯเค้าวินิจฉัยแค่ว่า หนูนั่งหน้าคอมฯนาน ไม่ออกกำลังกาย น้ำหนักเยอะค่ะ

    *โปรเจคร้องเพลง ใช่วงที่พี่นิกเอาคลิปมาลงครั้งก่อนมั้ยคะ เวลาพี่นิกร้องเพลงเท่ห์มากเลยค่ะ เท่ห์คนละแบบกับเวลาจับกล้อง มีเสน่ห์มากๆเลยค่ะ

  4. nixeyg says:

    ยกได้แต่ไม่ควรค่ะ แล้วก็ต้องกาบภาพสร้างกล้าเนื้อหน้าท้อง (พี่งอแงเองหล่ะ) พอหลังเจ็บก็เป็นข้ออ้างว่าซิทอัพไม่ได้อะไรงี้ พุงย้วยขนาดนี้จะเอาอะไรไปพยุงหลังฟะ? ตอนนี้ซื้อชุดว่ายน้ำมาแล้ว เตรียมออกกำลังกายโลด สู้ๆ

  5. monkeycatt says:

    ชอบเสื้อรูๆ สีดำจัง

    โห โรคนี้นี่ ไปทำอิท่าไหนถึงเป็นล่ะคะ แต่ก็ดีแล้วเนอะ จะได้มีแรงไปช้อปปิ้งอีก อิอิ

    คิดถึงสิงคโปจังเลย ใครบอกว่าที่นั่นไม่ค่อยทีอะไร แต่เราไปแล้วชอบนะ ไปคราวก่อนเพื่อนสิงคโปรืมันพาช้อปปิ้งเพลินดี เดินทะละทุกห้างได้หมด อิอิ

  6. หมูมาลี says:

    เมี้ยยวววววววว

  7. ปูปาย says:

    นิกกี้หนีไปเที่ยวหายไปเลยน่า นึกว่าลืมกันแล้ว

    ทริปนี้ท่าทางหนุกหนาน เจอเด็กๆเยอะแยะเลยนะคะ

    คิดถึงงงๆจ้า

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s